Een stukje geschiedenis van Steinbach.
Steinbach telt slechts 179 inwoners het is dus een echt dorpje.
Steinbach ontleent zijn naam uit het Duits: vrij vertaald Steenbeek
Dit typisch boerendorp laat U nog steeds genieten van zijn rijke historie door onder andere de aanwezigheid van opmerkelijke herenboerderijen en woningen uit de 17e en 18e eeuw, welke weer zorgvuldig zijn gerestaureerd.

Ooit was het dorp Steinbach de vestigingplaats van de "Laiterie de Steinbach", een coöperatie die de melk en de room van de boerderijen in naburige dorpen inzamelde. Het gebouw staat er nog maar is tegenwoordig buiten gebruik.
Steinbach is zonder twijfel één van de dorpen met een rijk erfgoed, waarbij het kasteel van "de Beurthé" wel een hoogtepunt van het arrondissement vormt.
Kijk zo verder bij het Kasteel.
Uit de diverse opgravingen in de regio, kan men echter wel concluderen dat het dorp reeds in de derde eeuw van onze jaartelling al bewoond was.
Daarvan getuigt oa een Romeins graf dat in 1890 in het domein van Lihérain (tussen Cetturu en Steinbach) werd gevonden.
Bovendien werd nabij de oude Romeinseweg -dat is de oude weg Reims-Keulen welke eigenlijk ook ongeveer het tracé van de voormalige spoorlijn Bastogne-Gouvy volgde -een belangrijke klassieke Romeinse villa gevonden.
De heerlijkheid van Steinbach werd in 1626 aangekocht door Martin de Stimbai hij kocht hem toen van de koning van Spanje, Filips IV.
Volgens een oud document uit die dagen, werd nadat Martin de Stimbai de heerlijkheid Steinbach - Limerlé met de daarbij behoorende bevoegdheid tot rechtspraak had aangekocht, in het jaar 1627 dus een jaar later al een galg opgericht.
Vlakbij een beuk op een hoge heuvel met de naam Béolette
(Dit was op 2 km ten zuiden van Steinbach aan de Route de Rouvroy). Een akte uit 1729 dus weer 100 jaar later leert ons echter dat de galg, inmiddels vervallen, onderwerp was van een twist tussen de heer en de inwoners de twist ging over de onderhoudsplicht van de galg evenals over het ambt van beul.
Op 9 februari 1723 werd de familie "de Beurthé" eigenaar van de heerlijkheden van Steinbach, Limerlé en Rouvroy, door deze te ruilen tegen de heerlijkheid van Aspelt, eigendom van Charles Joseph "de Beurthé".
De familie de Beurthé verwerft hier mee de bevoegdheid tot hoge, middel en lagere rechtspraak voor deze plaatsen, en behouden deze dan tot aan de Franse revolutie.
Het kasteel "de Beurthé"
De eerste constructie dateert uit de 17e eeuw. Het feitelijke kasteel dateert uit 1766, zoals de windvanen aantonen die op de twee torentjes prijken. Deze windvanen hebben de vorm van een olifantenkop met daarin de initialen van de bouwers.
Het kasteel is een groot gebouw in zandsteen uit de tijd van Lodewijk XV, met daarvoor boerderij vleugels met schuren uit de 19e eeuw.
Het interieur bevat een ruime hal met leien vloer en salons van harmonieuze afmetingen. De fraaie voordeur in de stijlen Louis XIV en Louis XV staat in een monumentaal kader van Recht-zandsteen met daarin de gebeeldhouwde wapens van de Beurthé.

Het kasteel is prachtig gelegen in het centrum van het dorp, op een lichte verhoging boven een beek, hier bezet het kasteel de Beurthé wel een uitzonderlijke plek.
De aanleg van de tuinen, de beekoever en de terrassen maken het tot een opmerkelijk monument. Het gebouw is met zorg en liefde onderhouden door de respectievelijke eigenaren gedurende een trots en lang verleden. Het kasteel is in het algemeen voor het publiek toegankelijk gedurende de erfgoeddagen deze zijn elk jaar gedurende een weekend in September.
Het kasteel "du Mesnil"
Gebouwd in 1686 en gerenoveerd in 1886 en 1986, is het kasteel de Mesnil feitelijk een gesloten hoeve met een Ardeens dak van chèrbins dit zijn grote afgeronde leistenen. Achter het gebouw is een waterplas aangelegd. De boerderij is nog altijd in bedrijf.
Het woongedeelte ligt achter een mooi schaduwrijk park wat met veel zorg en smaak is onderhouden.
Domaine "La Ferme"
De "Domaine La Ferme" is een oude hoeve op Rue du Centre no 27 die is opgenomen op de Belgische rijksmonumentenlijst.
Hij ligt vlakbij het kasteel de Beurthé, aan de andere kant van de weg.
Zijn witte gevels zijn een blikvanger in het dorp. De aanblik van de hoeve geeft een overzicht van de bouwwijzen die Ardenner boeren rond 1860 ter beschikking stonden: plaatsing van de bouwvolumes en metselwerk, constructiedetails, de eenvoud van bouwvormen. Het geheel drukt een historische stempel op de aanblik van het dorp.
De grote schuur wordt tegenwoordig gebruikt voor allerlei culturele manifestaties zoals exposities, muziekopvoeringen, theatervoorstellingen, optredens, etc.
Parochiekerk Saint-Paul
Steinbach is pas een parochie sinds 1808. Voordien werd de kerk bediend door kapelaans en plaatsvervangers van de parochie te Limerlé.

Het huidige gebouw, recent gerestaureerd, dateert uit 1904. Op dezelfde plaats wordt in 1611 melding gemaakt van een kapel, die in 1722 werd herbouwd en vervolgens weer gerestaureerd in 1865.
De kerk bezit een prachtig monumentaal orgel van buitengewoon historisch en muzikaal belang. Het staat ook op de erfgoedlijst van het gewest Wallonië.
Opmerkelijk is verder, een ingezette tegel in de muur bij het portaal, met het wapen van Martin Stenbais, welke is overleden in 1633.
Ook het kerkhof van Steinbach is zeer rijk aan oude grafmonumenten.
Andere opmerkelijke gebouwen en interessante punten
Route de Rouvroy no 9: "De hoeve van boven" (la "ferme d'en haut), belangrijke achttiende-eeuwse hoeve deze is ook onder monumentenzorg met opmerkelijke schuur. Op het midden van de binnenplaats bevindt zich een stellage om trekpaarden te beslaan. De hoeve is tegenwoordig niet meer als hoeve in bedrijf.
Route de Rouvroy no 8: Een langgevelboerderij uit 1829 onder een zadeldak van de Ardeense chèrbins (de grote afgeronde leistenen).
Route de Rouvroy no 4: Oud schoolgebouw uit 1876, welke is gestuct met een okerkleurig pleisterwerk met een arcade met ramen van arkose [steensoort], contrasterend met de lokale architectuur.
Tot zover.
met dank aan de dorpsbewoners van Steinbach.
De prijzen van Le Pommier
Nog meer informatie
Foto's van Le Pommier
|